Uprawa kukurydzy cieszy się niesłabnącą popularnością. Prowadzona jest z przeznaczeniem na ziarno lub na biomasę, która najczęściej wykorzystywana jest jako surowiec do produkcji kiszonki. Niezależenie od kierunku prowadzenia uprawy po jej zborze pozostaje na polu duża ilość resztek pozbiorczych. Wymagają one dobrego zagospodarowania, aby nie stanowiły przeszkody w uprawie roślin następczych.
Spis treści
Uprawa na ziarno, a na kiszonkę
Oba kierunki użytkowania znacznie różnią się sposobem zbioru, a co za tym idzie, także ilością biomasy pozostałej po zbiorze plonu użytkowego. W uprawie na kiszonkę z pola wywożona jest znaczna część roślin. Jednak nie można zapomnieć, że pozostaje ściernisko oraz duża masa systemu korzeniowego. Wysokość ścierniska jest uzależniona od wysokości zbioru wynikającej z szybkości zasychania roślin. Dolna część zasycha najszybciej i jej włączenie do kiszonki jest niepożądane — obniża strawności i smakowitość paszy, a także utrudnia jej zagęszczanie. Wysokość pozostałego ścierniska może wynosić nawet 50 cm.
W zbiorze kukurydzy na ziarno na polu pozostają praktycznie całe rośliny, które mają też wysoką suchą masę. Utrudnia to znacznie ich mineralizację.
Na polu po zbiorze kukurydzy na kiszonkę pozostaje średnio 5-6 ton suche masy, natomiast w przypadku kukurydzy na ziarno może to być od 10 do 15 ton.
Dobre rozdrobnienie
Niezależnie od kierunku użytkowania pozostałe resztki pozbiorcze wymagają bardzo dobrego rozdrobnienia. Zwiększa ono powierzchnię kontaktu resztek z glebą oraz pozwala na ich lepsze zasiedlenie przez bakterie glebowe. Pocięcie dolnych części pędu oraz systemu korzeniowego jest jedną z metod niechemicznego ograniczania presji omacnicy prosowianki i zachodniej korzeniowej stonki kukurydzianej. Samo rozdrabnianie mechaniczne bywa niewystarczające, dlatego warto zapoznać się z kompleksowym zestawieniem różnych strategii radzenia sobie ze ścierniskiem – od tradycyjnego azotu po nowoczesną biologię – zawartym w poradniku: https://osadkowski.pl/blog-agrotechnika/jak-przyspieszyc-rozklad-slomy-co-wybrac-rsm-mocznik-czy-moze-inny-srodek-na-sciernisko.
Aplikacja Convert SL
Gleba zawiera dużą ilość bakterii, które spełniają wiele funkcji. Zastosowanie produktu dedykowanego do stosowania po zbiorze roślin uprawnych pozwala na wprowadzenie określonych szczepów o najbardziej potrzebnej funkcjonalności. Inokulację podłoża tymi pożytecznymi mikroorganizmami ułatwia zastosowanie gotowanego biopreparatu https://osadkowski.pl/produkt/convert-sl-1l-bakterie-na-slome–s-133006, wydatnie przyspieszającego powstawanie cennej próchnicy. Bakterie z Convert SL oddziałują na glebę wielokierunkowo i modyfikują środowiska glebowe w celu jego optymalnego przygotowania do zakładania kolejnych upraw.
Jakie są korzyści z szybko rozłożonych resztek?
Nawet dobrze rozdrobione resztki pożniwne są miejscem zimowania wymienionych groźnych dla uprawy gatunków szkodników oraz chorób. W kukurydzy występują jednostki chorobowe powodowane przez grzyby z rodzaju Fusarium, które powodują także zgorzel siewek oraz fuzaryjną zgorzel podstawy źdźbła występującą w zbożach ozimych i jarych.
Nagromadzenie resztek pozbiorczych może zmieniać warunki wodno-powietrzne w glebie przez wytworzenie, tzw. poduchy ze słomy. Utrudnia ona wzrost roślin, podsiąkanie wody, a także wpływa negatywnie na rozwój systemu korzeniowego. Z kolei obecność dużej ilości resztek na powierzchni gleby może utrudniać zwalczanie chwastów w uprawie pszenicy ozimej, która często jest wysiewana po zbiorze kukurydzy na ziarno.
Sposób na pożniwne pozostałości
Dokładne pocięcie i rozbicie masy twardych łodyg oraz korzeni stanowi pierwszy krok do bezproblemowego siewu kolejnych roślin. Wsparcie naturalnych procesów glebowych za pomocą specjalnych kultur bakteryjnych pozwala na szybkie przetworzenie uciążliwej słomy w cenne składniki odżywcze. Likwidacja zalegających resztek niszczy zimowe schronienia groźnych szkodników oraz zapobiega powstawaniu podziemnych warstw blokujących rozwój nowych korzeni. W ten sposób pole zyskuje doskonałą strukturę i odpowiednie warunki do zdrowego wzrostu następnych upraw.